Lichaampje, lichaampje aan de wand...
Jan Fabre, 1997, 6'56''

Unable to play video - your browser does not support any of the available video types.


Jan Fabre schreef voor danser en choreograaf Wim Vandekeybus de monoloog ‘Body, body on the wall’. De tekst gaat over de relatie tussen een mannelijke danser en een vrouwelijke fotografe, een metafoor voor de relatie tussen performer en publiek, en is geïnspireerd op de Nederlandse kunstenaar Rob Scholte, op de Franse performancekunstenares Orlan en op Wim Vandekeybus zelf.

Tijdens de performance van Vandekeybus werd de film ‘Lichaampje, lichaampje aan de wand’ vertoond. Hierin voert Vandekeybus met ontbloot en beschilderd bovenlichaam een choreografie uit in een felgroen toilet. Hij danst in schokkende bewegingen en tegen de groene muur danst zijn schaduw met hem mee. In andere scènes veranderen zowel Vandekeybus als de ruimte steeds van kleur:
en groene danser in een gele ruimte, dan een geel beschilderde Vandekeybus in een zwarte ruimte en ten slotte een zwart beschilderde danser in een blauwe toiletruimte.
Close-ups van zijn handen, mond, tong en oor volgen elkaar op. De soundtrack laat knarsende tanden horen, zwaar ademhalen, het snuiten van een neus en bezwete lichaamsdelen die elkaar raken.

Elk cinematografisch element accentueert vleselijke lichamelijkheid. Het verschil tussen de binnenkant (zweet, adem) en de buitenkant (huid) van het lichaam lijkt te verdwijnen. Het glimmende lichaam in ‘Lichaampje, lichaampje aan de wand’ is de spiegel van de ware menselijke aard, met al zijn fysieke verlangens.
Read more...

  • Date: 1997
  • Length: 6'56''
  • Type: Video
  • Copyrights: All rights reserved (c) LIMA
  • Genre: dance (artwork genre), (experimental) film (artwork genre)
  • Keywords: registration (technique), dance (subject), colour, body